काठमाडौं । हालसालै सम्पन्न इन्डियन आइडल प्रशान्त तामाङले आज विहान प्रधानमन्त्री गिरिजाप्रसाद कोइरालासँग भेटघाट गरेको खबर छ । भेटका क्रममा प्रधानमन्त्री कोइरालाले नेपालको शान बढाएको भन्दै प्रशान्तलाई भादगाउँले टोपी लगाइदिएर बधाइँ दिनु भएको थियो ।

यता, आजै प्रशान्तले जावलाखेलस्थित सेन्टजेभियर्स कलेजको प्राङगणमा आयोजित कर्न्र्सटमा आफ्नो कला पर््रदर्शन गर्दैछन् । हजारौंको मासले प्रशान्तको प्रतिभालाई सम्मान गर्दै आज जावलाखेल नै उचाल्ने भएका छन् । प्रशान्तलाई कडा सुरक्षा प्रदान गर्न सरकारको निर्देशनअनुसार एउटा सुरक्षा टोली नै खटाइएको छ ।

उता, भारतीय एक एफएम रेडियोमा इन्डियन आइडल प्रशान्त तामाङलाई अपशब्द प्रयोग गरेको भन्दै नेपाली समुदायले दार्जिलिङमा गरेको पर््रदर्शनमा शुक्रबार गैरनेपाली समुदायबीच झडप हुँदा एक सयभन्दा बढी घाइते भएका छन् ।

नेपालीभाषी र गैरनेपाली समुदायबीचको हिंसाले उग्ररुप लिएपछि स्थानीय प्रशासनले अनिश्चितकालीन कफर््र्यु लगाएको छ भने सेना र अर्धसैनिक बल, बोर्डर सेक्युरिटी फोर्ससमेत परिचालन गरेको छ । दिल्ली एफएमका कार्यक्रम सञ्चालक नितीनकुमारले प्रशान्तलाई अपशब्द प्रयोग गरेको विरोधमा सिलगुढीमा मौन जुलुस निकालिरहेको अवस्थामा गैरनेपाली समुदायले आक्रमण गरेको बताइएको छ । जुलुस स्थानीय अधिकारीलाई ज्ञापनपत्र बुझाउन गइरहेका बेला स्थानीय अस्पतालमोडबाट झडप सुरु भएको थियो । आक्रोशित समूहले सडककिनारमा रोकी राखिएका दर्जनौँं गाडी तोडफोड गरिएपछि स्थिति नियन्त्रण गर्न प्रहरीले लाठीचार्ज, अश्रुग्यास तथा गोलीसमेत प्रहार गरेको बुझिएको छ ।

श्रम सम्झौतापछि नेपालबाट रोजगारीका लागि यर्ूर्एइ जाने कामदारले त्यहाँको ऐननियमअनुसार पाउने तलबसुविधा निश्चित हुनेछ । विमानस्थलमा पत्रकारसँग कुरा गर्दै यर्ूर्एइका श्रममन्त्री अविकवीले आफू सम्झौतामा हस्ताक्षर गर्नैका लागि नेपाल आएको बताएका थिए । तीनदिने भ्रमणका लागि हिजो काठमाडौँ आइपुगेका यर्ूर्एइका श्रममन्त्री र नेपालका अधिकारीबीच नेपाल र यर्ूर्एइको श्रमबजारबारे छलफल हुने बताइएको छ ।

यसैबीच, मुग्लीनबाट काठमाडौंतर्फआउँदै गरेको ट्रकको ठक्करले गजुरीका एक बालकको मृत्यु भएपछि अवरुद्ध सडक आज किहानसम्म खुल्न सकेको छैन । हिजो साँझ ८ बजे ट्रकको ठक्करबाट स्थानीयकासी १४ वषर्ीय उमेश खरेलको मृत्यु भएपछि स्थानीयकासीले प्रहरीचौकी तोडफोड गर्दै ट्राफिक ढाट जलाई राजमार्ग अवरुद्ध पारेका थिए । ना. १ ख ८६७४ नम्बरको ट्रक प्रहरी नियन्त्रणमा रहेको बताइएको छ ।

कता हो कता मन मेरो भाग्यो

किन हो किन त्रि्रो नामको सिन्दुरले

यो मेरो खाली सिउँदो सजाउन मनलाग्यो

बाँच्नुको के नै अर्थ भो र छाडी गएपछि

पर्राई भयौ आज मलाई माया मारेपछि

मेरो अस्तित्व रहेन तिम्ले माया अन्तै सारेपछि

परिणाम यही रहेछ धोका पाईने माया गरेपछि

मेरो भन्दा तिमीलाई अरुको बिश्वास भो

जीवनको लक्ष्य, योजना सबै खेर भो

जिउँदै जलेको चितामा जीवन भो साससरि

निष्ठुरीको यादले सताउँछ घरघरी ।

.

क्ता हो कता मन मेरो भाग्यो

किन हो किन त्रि्रो नामको सिन्दुरले

यो मेरो खाली सिउँदो सजाउन मनलाग्यो

चाहिदैन मलाई महँगो रेसमी साडी

त्रि्रो निश्चल मायामा सजिन चाहन्छु

मेरो मुस्किलमा साथ देऊ

किन हो किन तिमीसगँ सधै यही माग्छु

त्रि्रै बेहुली बनी घुम्टोमा सजिने

मीठो चाहना म भित्र जाग्यो

बन्धनको गहनाले सिंगारी

किन हो किन तिमीलाई पाउन मन लाग्यो

त्रि्रै लागी यो जीवन साँचेकी छु

तिमै्र लागी पल पल बाचेकी छु

तारिफ सुन्न चाहन्छु मात्र त्रि्रै आवाजको

चाहन्छु किन हो किन तिमै्र मात्र साथको

उद्देश्य थियो, उडि छुनु चन्द्र एक

तर चन्द्रमा अस्ताई सकेछ

अनि, मन्तव्यमा पुग्न तारालाई हेरे

तर तारा पनि खसि सकेछ ।

त्यसैले संसारको निलो छाँया मुनि हेरें आफैलाई

अनन्त शुन्यतामा एक्लो पाए ।।।

बहारसँग आउछौं भनी प्रतिक्षा गरे बसन्तलाई

तर क्षितिज मै पो अल्झी बसिछ ।

फुुल बनि फुल्यैा भनी फुलको थुङ्गा हर्ेन खोजे ।

तर फुलको थुङ्गा पनि झरी सकेछ ।

अनि मेलै हेरें आफैलाई ऐनामा

अव्यक्त अनुभुतिको पर्दामा उदास………भएको दखें्

पर्खि बसेे धेरै भेटन आउछौ भनि

तर कात्रोमा पो बाधिएर गई सकिछौं

कुरि बसे नदि किनारामा फर्कि आउछौं भनी

तर चितामा जलि धुवाँ सगै पो उडी सकिछौं

छाती पिटी भक्कानो छोडेर रोए

साहास त शुन्यतामा , छाया मात्र सुनाईरहेको पाए ।

पिडै पिडाको बिछिप्त चोटमा बेहोश भएँ

बोलाए अट्टाहस स्वरमा "सरु………… "..भनेर

तर म त बोलाउदा बोलाउदा शब्द बिहिन भएछु

अन्धकारै अन्धकार संसारमा पागल भए

आउन थाल्यो आखै सामु उनको प्यारो तस्बिर

तर म त हर्ेदा हर्ेदा दुश्य बिहिन भएछु ।।

धेरै पछि झसङ्ग भएँ

अनि अन्तमा दायाँ बायाँ सबैतिर हेरे ।

यथार्थमा त

मेरो जिन्दगी भत्कीरहेकेा पाएँ

मेरै मन च्यातिएको पाए

केवल खाली खाली

प्याला भरीको घुट्कामा पिएको बतलसरि …………२

अभिशप्त भई बाच्छन बाच्नेहरु

कसैको सम्फना बाँधिएर होला

रोएर हास्छन हास्नेहरु

भुल्न खोजेर पनि त सक्दो रहेनछन

मिलनको आशा साँच्नेहरु

मुटुको पिंडा कसैलाई थाहा नदिई

आफ्नो लाई पर्खन्छन बाच्नेहरु ।।

                      सन्तोष देव

बुझिएअनुसार, सिंहदरबारलगायत राज्यका सुरक्षा संवेदनशील निकायभित्र छिर्दा माओवादीले ध्वंसात्मक हतियारलाई कार्बन पेपरमा बेरेर लैजाने गरेका छन् । यसो गर्दा ‘मेटल डिडेक्टर’ -धातुजन्य खरखजाना पत्ता लगाउने यन्त्र)ले पत्ता लगाउन सक्दैन ।

माओवादीका केन्द्रीय नेता, तिनका अंगरक्षकहरुले कम्तिमा चार-पा"चवटा कार्बन पेपरले बेरेर ब्राउन्डिङ चाइनिज पेस्तोल, माउजरलगायतका छोटा हतियार ती संवेदनशील ठाउ"हरुमा लैजाने गरेको बुझिएको छ । देब्रे खुट्टाको पिंडुलामा हतियार लुकाउने माओवादी तरिकालाई सुरक्षाकर्मीले भने पत्ता लगाइसकेको थाहा भएको छ । यही सूचनाका आधारमा सुरक्षाकर्मीलाई सिंहदरबारलगायत सुरक्षासंवेदनशील क्षेत्रमा प्रवेश गर्दा माओवादी नेता-कार्यकर्ताको शरीर मेटल डिडेक्टर मात्र नभई हातले पनि जा"च गरेर पठाउन निर्देशन सरकारले दिएको बताइएको छ ।